😲 ეს სახელოსნო კარადა დედაჩემს მრავალი წლის განმავლობაში ემსახურებოდა. ყველაფერი გადაიტანა, კარგად დაბერდა… მაგრამ უკვე დაღლილი ჩანდა. ხე გაცვეთილი იყო, ერთი სახელური აკლდა და ზედაპირი უკვე აღარ შეესაბამებოდა მის გემოვნებას. ☺️ იმის ნაცვლად, რომ გაუარესებულიყო, გადავწყვიტე, ახალი სიცოცხლე მიმენიჭებინა მისთვის, მაგრამ მის ხასიათს მაინც შევინარჩუნებდი. ☺️ ცოტა მოთმინება, რამდენიმე შეკეთება და voilà – მზადაა ახალი თავგადასავლებისთვის! გინდათ შედეგი ნახოთ? აი, აქ! ⬇️⬇️
ახალი სიცოცხლე დედაჩემის ძველი სახელოსნო კარადას
დღეს მინდა მოგიყვეთ ავეჯზე, რომელსაც ჩემთვის განსაკუთრებული ემოციური მნიშვნელობა აქვს: დედაჩემის ძველი სახელოსნო კარადა. მან გულუხვად მომცა ის თანამედროვე და უფრო მოსახერხებელი მოდელის სანაცვლოდ – მისი სახსრები უკვე ვერ უძლებს მძიმე ტვირთის აწევას. ეს იყო შესანიშნავი შესაძლებლობა, რომ საბოლოოდ ღირსეული რესტავრაცია მომეხდინა!
მტკიცე ავეჯი, სავსე ისტორიით
ეს კარადა სავარაუდოდ 1940-იანი წლების ბოლოს თარიღდება. შედგება ოთხი უჯრისგან განყოფილებებით (ზოგიერთი დროთა განმავლობაში დაიკარგა) და ფორმიკას ზედაპირისგან. მისი უმეტესობა მუხის masividan არის დამზადებული, ხოლო გვერდებზე მუხის ფანერითაა დაფარული. ეს ავეჯი ათწლეულებს გაუძლო და ნამდვილად იმსახურებდა განახლებას!
ერთი დეტალი, რაც ყოველთვის მახსოვდა: ერთ-ერთი სახელური ყოველთვის აკლდა… დრო იყო, ეს პრობლემა აღმომეფხვრა.
ფრთხილი მომზადება რესტავრაციამდე
პირველ რიგში, სიღრმისეული გაწმენდა იყო საჭირო: მტვერსასრუტით ყველა კუთხის გაწმენდა, ნოტიო ტილოთი ზედაპირების გაწმენდა და ლითონის დეტალების სრული დაშლა.
შემდეგი ეტაპი იყო გასაპრიალება. ფორმიკას ზედაპირის ორიგინალური ფერი არ მომწონდა, ამიტომ ფრთხილად გავაპრიალე მისი გარდასაქმნელად. ერთადერთი სტრუქტურული დეტალი, რომელიც შეკეთებას საჭიროებდა, იყო ავეჯის ჩარჩოს ერთ-ერთი დაკარგული ნაწილი. გადავწყვიტე, პოლისტერული მასტიკით შემევსო – ეს ძალიან გამძლე მასალაა!
შთამბეჭდავი ფინალური შეხედულება
რას ფიქრობთ ამ ნოსტალგიით სავსე რესტავრაციაზე? 😊
