დედამთილმა ძველი, გაფუჭებული დივანი “მაჩუქა”… და რამდენიმე დღეში 2500 ევრო მომთხოვა!
🎁 დაბადების დღეზე დედამთილმა „მაჩუქა“ ძველი ყვითელი დივანი — დახეული, დაჩირქებული და უსიამოვნო სუნით.
დავთანხმდი და შეძლებისდაგვარად გამოვაკეთე.
სამი დღის შემდეგ ჩემთან სახლში გამოჩნდა, დივანი დაინახა და გაბრაზდა.
მოითხოვა, რომ მაშინვე 2500 ევრო გადამეხადა!
ვერ წარმოიდგენთ, რას ვუპასუხე… ➝ გაგრძელება პირველ კომენტარში 👇👇👇👇👇👇
დაბადების დღეზე გაფუჭებული ყვითელი დივანი მაჩუქა… შემდეგ კი 2500 დოლარი მომთხოვა ყვირილით!
ბევრ რამეს ველოდი დაბადების დღეზე — maybe წიგნს, maybe ტორტს, ან თუნდაც თავაზიან ზარს დედამთილისგან. მაგრამ იმას ნამდვილად ვერ ვიფიქრებდი, რაც მან რეალურად „მაჩუქა“.
წინა დღეს დამირეკა:
— „გიპოვე რაღაც მართლაც განსაკუთრებული, ჩემო საყვარელო. უნიკალური ნივთია.“
— „მართლა? მადლობა, საყვარელი ხარ.“
— „ძველი დივანია. ძალიან ძვირფასია გადაგდებისთვის, ამიტომ ვიფიქრე, შენთვის იყოს. ხომ გიყვარს ხასიათიანი ნივთები?“
დავდუმდი. შემდეგ თითქოს უბრალოდ დაამატა:
— „გარაჟშია. წასაყვანად შეგიძლია მოხვიდე.“
ჩემი ქმარი იცინოდა. მე ნაკლებად. მაგრამ წავედით „საოცრება“ რომ გვენახა.
და იქ… შოკი.
დაჟანგული იარაღებსა და სველი ყუთების შუაში იდგა მყვირალა ყვითელი დივანი — დაჩეხილი, დაჩირქებული, ხელებისგან ამოსული ღრუბელი თითქოს თავის დაღწევას ცდილობდა. სავარძელი ნაცრისფერი იყო ჭუჭყით, სუნი კი… არ აღიწერება. ჩვენი კატა მარტინიც კი არ დაწვებოდა მასზე.
მაგრამ ჩემმა მუდამ ოპტიმისტმა ქმარმა თქვა:
— „დავიტოვოთ, გაეხარდება.“
შევიტანეთ სახლში. ძველი ზეწარი გადავაფარე და მისაღებში დავდგი. ცოტა შემრცხვა, მაგრამ ვიფიქრე — დროებით მაინც იყოს.
სამი დღის შემდეგ დედამთილი ჩაიზე მოვიდა. სახლში შევიდა, დივანი დაინახა, მიუახლოვდა… და უეცრად გაბრუნდა, გაცეცხლებული:
— „მომპარე ეს დივანი!“
— „ბოდიში? ხომ საჩუქარი იყო…“
— „2500 დოლარი ღირს! არ მითქვამს, რომ უფასოდ იყო. შეხედე, როგორი ფეხები აქვს! ლუი მეთექვსმეტეა!“
ლუი მეთექვსმეტი თუ არა, არცერთი თვალაბნელი ანტიკვარი არ აიღებდა მას.
გავშეშდი. ჩემს საკუთარ მისაღებში მიყვიროდა, ქურდს მეძახდა და უზარმაზარ თანხას მთხოვდა ავეჯისთვის, რომელიც ქუჩაშიც არავინ აიღებდა. მემუქრებოდა სასამართლოთი.
— „ჩემს სიკეთეს ბოროტად გამოიყენე. ფული მინდა! ან დააბრუნე როგორც იყო!“
არ მჯეროდა, რასაც ვისმენდი.
მეორე დღეს მის გარაჟში წავედი და ფოტოები გადავიღე. სხვა საშინელებებიც ვიპოვე: გატეხილი ნათურა, ობიანი ჩარჩო, ხალიჩა, რომელსაც სამარხის სუნი ჰქონდა. ყველაფერი დოკუმენტურად შევინახე, ყოველ შემთხვევისთვის.
შემდეგ მივწერე:
„კიდევ ერთხელ მადლობა ამ შესანიშნავი საჩუქრისთვის. მისი მდგომარეობის გამო მესმის, რატომ მიგაჩნდა ფასდაუდებლად. ახლა სუფთაა, შეკეთებულია და კარგად სუნთქავს. თუ გინდა უკან დაგიბრუნო — 300 დოლარი ღირს. მეგობრული ფასი. თუ არა — დავტოვოთ როგორც საჩუქარი.“
სიჩუმე.
მას შემდეგ აღარ გამოჩენილა. ჩემი ქმარი თემას გვერდს უვლის. და მე? დივანი Marketplace-ზე 80 დოლარად დავდე.
ორი დღეში ინტერიერის დიზაინერი დამიკავშირდა. „ნამდვილი სულის მქონე“ ნივთს ეძებდა ფოტოსესიებისთვის. აღფრთოვანებული დარჩა.
აი ასე — ზოგჯერ უგრძელესი ნივთებიც კი ვარსკვლავებად იქცევიან.
