შვილი დედას, რომელიც 80 წლის გახდა, მოხუცთა თავშესაფარში აბარებს, მაგრამ წლების შემდეგ ვეღარ პოულობს
82 წლის ასაკში, როცა ლუიზმა ფეხების ძალა დაკარგა და ინვალიდის ეტლით გადაადგილება მოუხდა, მისმა შვილმა მარკმა იგი სპეციალიზებულ დაწესებულებაში მოათავსა.
ბევრი წლის შემდეგ მარკმა მწარედ ინანა ეს გადაწყვეტილება, როცა ბედი მას ანალოგიურ სიტუაციაში ჩააყენა. თავის შეცდომების გამოსასწორებლად, ის დედის მოსაძებნად დაბრუნდა… მაგრამ ლუიზი იქ აღარ იყო.
განაგრძეთ კითხვა პირველ კომენტარში 👇👇👇
მარკ დიუპუა მხოლოდ დედამ, ლუიზმა გაზარდა. მამამისი მარკის ხუთი წლის ასაკში გარდაიცვალა. ლუიზმა მარკი უკვე გვიან ასაკში გააჩინა და მთელი ცხოვრება მას იცავდა და ყველაფერს აკლებდა, რომ მისთვის საუკეთესო მიეცა.
მარკს დედამისი ძალიან უყვარდა და სულ გვერდით ედგა. მაგრამ ყველაფერი მაშინ შეიცვალა, როცა უნივერსიტეტში სოფი ლამბერტს შეხვდა.
სოფიმ მალე დაარწმუნა, ერთად ეცხოვრათ და საერთო დანაზოგით პატარა ბინა შეიძინეს. რამდენიმე წლის შემდეგ, დაქორწინების შემდეგ, სოფიმ მარკს შესთავაზა დედასთან დაბრუნებულიყვნენ, რათა ფული დაეზოგათ მომავალი სახლისთვის. მარკი ყოყმანობდა, მაგრამ დათანხმდა, რადგან ეგონა, დედაზე უკეთ იზრუნებდა.
სამი წლის შემდეგ მათი ვაჟი ლუკასი დაიბადა. სოფიმ ყველა საშინაო საქმე ლუიზს გადააბარა, იმ მიზეზით, რომ ბავშვით ძალიან დაკავებული იყო და ლუკასსაც უტოვებდა, რომ გარეთ გასულიყო.
ლუიზს ეს მდგომარეობა გულს ტკენდა და ერთ დღეს მარკს ესაუბრა. სოფიმ კი მარკი მოახერხა, რომ დედამისი დამნაშავედ ეგრძნო.
წლების განმავლობაში სოფიმ მარკი დედისგან კიდევ უფრო დააშორა, ამტკიცებდა, რომ ლუიზი უყურადღებოა და ტვირთად იქცა. როცა ლუიზს ეტლით სარგებლობა მოუხდა, სოფიმ თავშესაფარში გაშვება მოითხოვა. მარკი ეწინააღმდეგებოდა, მაგრამ საბოლოოდ ოჯახური პრობლემებისა და მეორე ორსულობის დროს სოფის ავადმყოფობის ფონზე დათმო.
— დედა… — უთხრა ერთ საღამოს — ვფიქრობ, უკეთესი იქნება, პროფესიონალების გარემოცვაში იყო. ასე ყველასთვის მშვიდად იქნება.
გულგატეხილმა ლუიზმა დაუყოვნებლივ დათანხმდა.
მარკმა დაჰპირდა, რომ მოინახულებდა. მაგრამ ცხოვრების სწრაფმა დინებამ ეს დაპირება შეავიწყა. წლები გავიდა, მეორე შვილიც შეეძინათ და მარკმა დედა მიივიწყა. სამი წლის შემდეგ კი გაიგო, რომ სოფი მის საუკეთესო მეგობართან ღალატობდა. სოფიმ გაყრა მოითხოვა, სახლი წაიღო და შვილებიც წაიყვანა.
გულდამძიმებული მარკი დედას გაახსენდა, რომელიც მიატოვა. სინანულით წავიდა თავშესაფარში… მაგრამ აღმოაჩინა, რომ ლუიზი ორი წლის წინ იქიდან წასულიყო.
— ის წავიდა ბატონ ანდრესთან, ჩვენს ყოფილ მებაღესთან ერთად, — აუხსნა მიმღებმა. — დაქორწინდნენ. ხშირად საუბრობდა შვილზე, რომელიც დიდი ხანია აღარ უნახავს.
შოკში ჩავარდა მარკი, მისამართზე წავიდა, რომელიც დაწესებულებამ მისცა. პატარა სახლს მიაკვლია მინდვრებით გარშემორტყმულს. კარი ლუიზმა გაუღო, მშვიდი სახით.
— მარკი? მართლა შენ ხარ? მარკმა თავი დახარა: — მაპატიე, დედა… უსამართლოდ მოგექეცი, მიგატოვე. ახლა შენს ტკივილს ვიგრძნობ… აღარაფერი დამრჩა. — ოჰ, ჩემო შვილო… უკვე დიდი ხანია გაპატიე. ნუ ატარებ ამ ტვირთს.
დაემშვიდა და ჩაეხუტა.
მოგვიანებით მარკი ანდრეს შეხვდა, მადლობა გადაუხადა და იქვე სახლი იყიდა. რამდენიმე თვეში სანაპიროზე მათთვის ზეიმი მოაწყო. სწორედ იქ გაიცნო ჟული, ქალი, რომელმაც მარკი მის ისტორიასთან ერთად მიიღო და ასევე შეიყვარა ლუიზი და ანდრე. ერთად კვლავ შეკრული ოჯახი გახდნენ.
